ความแตกต่างระหว่างซื่อสัตย์และไม่น่าไว้วางใจ

เมื่อใช้เป็น คำคุณศัพท์ , ซื่อสัตย์ หมายถึงความภักดีในขณะที่ ไม่น่าไว้วางใจ หมายถึงไม่สมควรได้รับความไว้วางใจ

ซื่อสัตย์ ก็เช่นกัน คำนาม ด้วยความหมาย: สมาชิกที่ปฏิบัติตามศาสนาหรือสาวกของสาเหตุ

ตรวจสอบการร้องสำหรับคำจำกัดความอื่น ๆ ของ ซื่อสัตย์ และ ไม่น่าไว้วางใจ

1. ซื่อสัตย์ เป็น คำคุณศัพท์ :

   ซื่อสัตย์; ยึดมั่นในบุคคลหรือสาเหตุ

   
   
   

   ตัวอย่าง:

   'สุนัขของฉันเป็นสุนัขที่ซื่อสัตย์มากเขาไม่ชอบให้ใครมาลูบคลำ'

2. ซื่อสัตย์ เป็น คำคุณศัพท์ :

   มีศรัทธา

   
   
   

3. ซื่อสัตย์ เป็น คำคุณศัพท์ :

   เชื่อถือได้; ควรค่าแก่การไว้วางใจ

   ตัวอย่าง:

   'ผู้รับใช้ของฉันซื่อสัตย์มาก'

4. ซื่อสัตย์ เป็น คำคุณศัพท์ :

   สอดคล้องกับความเป็นจริง.

   ตัวอย่าง:

   'ฉันคิดว่าเป็นการสืบพันธุ์ที่ซื่อสัตย์มาก'

5. ซื่อสัตย์ เป็น คำคุณศัพท์ :

   มีส่วนร่วมในความสัมพันธ์ทางเพศกับคู่สมรสหรือคู่นอนระยะยาวเท่านั้น

   ตัวอย่าง:

   'พวกเขาซื่อสัตย์ต่อกันมาตลอดชีวิตแต่งงานของพวกเขา'

6. ซื่อสัตย์ เป็น คำคุณศัพท์ :

   (คณิตศาสตร์) การฉีดในบริบทเฉพาะเช่น ของการแสดงในการเป็นตัวแทนหรือ functors ในทฤษฎีหมวดหมู่

1. ซื่อสัตย์ มี คำนาม (ในพหูพจน์):

   สมาชิกปฏิบัติของศาสนาหรือสาวกของสาเหตุ

   ตัวอย่าง:

   'ผู้ซื่อสัตย์อธิษฐานวันละห้าครั้ง'

2. ซื่อสัตย์ มี คำนาม :

   ใครบางคนหรือสิ่งที่น่าศรัทธาหรือเชื่อถือได้

1. ไม่น่าไว้วางใจ เป็น คำคุณศัพท์ :

   ไม่สมควรได้รับความไว้วางใจ; ไม่น่าเชื่อถือ.

เปรียบเทียบคำ:

เปรียบเทียบกับคำพ้องความหมายและคำที่เกี่ยวข้อง:

• ไม่ถูกต้องและไม่น่าไว้วางใจ
• ไม่จริงใจกับไม่น่าไว้วางใจ
• ไม่น่าเชื่อถือและไม่น่าไว้วางใจ
• จริงกับไม่น่าไว้วางใจ
• แม่นยำและไม่น่าไว้วางใจ
• จริงใจกับไม่น่าไว้วางใจ
• ซื่อสัตย์กับไม่น่าไว้วางใจ
• เชื่อถือได้และไม่น่าไว้วางใจ